Bert Van den Abeele

“De levende geschiedenis” is een anachronisme op zich. Het tot leven brengen van geschiedkundige feiten is de specialiteit van de mensen die ik de laatste twee jaar gefotografeerd heb. Twee jaar lang schuimde ik het ene reënactment evenement na het andere af. Zo kwam ik terecht in de middeleeuwen, de prehistorie, op napoleontische veldslagen en vele andere gewelddadige historische feiten.

Deze vooral op toeristen gerichte evenementen zijn een verzameling van kostuums, tenten en kraampjes. Mijn beeldvorming is ontstaan uit het afwegen hoe ver ik meega in hun spel. Zo heb ik niet enkel het absurde van het gebeuren willen vastleggen, maar ook de persoon in het kostuum. En hoe hij of zij zich gedraagt tegenover de kledij.
Hoe ze dus hun rol volbrengen binnen dit bevreemdend spel.

Werken van Jean-Louis-Ernest Meissonier zijn een bijzondere inspiratie voor mij. Niet enkel de beeldvorming maar ook het feit dat hij veldslagen o.l.v. Napoleon I schilderde ten tijde van Napoleon III. Hij gebruikte dus net als ik zijn medium als instrument om de historische feiten in beeld te brengen. Met dat verschil dat fotografie veel meer tijdsgebonden sporen nalaat. Dit brengt mij terug bij het afwegen in hoeverre ik deze sporen zichtbaar maak door gebruik van kadrage, film of simpelweg door het fotograferen van “de prehistorie” ...