Stien Bekaert

Herinneringen verdedigen ons tegen het vergeten, maar staan steeds onder invloed van de verbeelding en nog meer wanneer we de details vergeten. We herinneren ons als individu, onder invloed van tijd en emotie. Elke herinnering behoort namelijk tot het heden. Het is geen moment uit het verleden. Een verhaal wordt aangevuld daar waar het geheugen vergeet. Zo wordt elk van ons een onbetrouwbare verteller.
Hoe weinig blijft er over als iemand verdwijnt. Tussenpersonen vertellen het verhaal. In hoeverre deze informatie waar is of verzonnen valt moeilijk te achterhalen. Ik speel met de reconstructie van de verhalen en herinner ze me naar eigen gevoel. Ik eigen me de verhalen toe door een reis te illustreren. Memoires van een reis die eigenlijk nooit werd gerealiseerd. Sporen van het verleden, herinneringen en fantasieën komen tot leven in een zoektocht naar een identiteit.
Het is een tijdloos verhaal of misschien gewoon een verhaal waarin de tijd even stilstaat. Omdat het de mens raakt.


Everyone builds up memories to defend himself against forgetting. We carry our memories with us and they define who we are. But remembering is part of our imagination, even more when we forget the details. Every memory is individual, influenced by time and state of mind. The act of remembering is an event of today. It is not a moment from the past, it belongs to the present. We complete an incomplete story and that turns us into unreliable narrators.
How little remains when someone disappears. This story was told indirectly by different people. It is difficult to retrieve what really happened. I reconstruct the stories which were told to me and I represent them in my own terms. I have appropriated the stories by turning them into a journey. They have become memoirs of a journey which was never realized. Tracks of the past, memories and fantasies come alive in the search for an identity.
It’s a story about something timeless or perhaps a story in which time stops.